عاشقانه

هدیه عشق 40: فاضل نظری

thm — Sat, 21 Nov 2009 07:55:18 GMT

به نسيمي همة راه به هم مي‌ريزد
كي دل سنگ تو را آه به هم مي‌ريزد
سنگ در بركه مي‌اندازم و مي‌‌پندارم
با همين سنگ زدن، ماه به هم مي‌ريزد
عشق بر شانه هم چيدن چندين سنگ است
گاه مي‌ماند و ناگاه به هم مي‌ريزد
آنچه را عقل به يك عمر به دست آورده است
عشق يك لحظه كوتاه به هم مي‌ريزد
آه، يك روز همين آه تو را مي‌گيرد
گاه يك كوه به يك كاه به هم مي‌ريزد

هدیه عشق 39: دکترعلی شریعتی

thm — Thu, 22 Oct 2009 20:15:18 GMT

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد،

گلویم سوتکی باشد،بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یگریز و پی در پی

دم گرم و چموش خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد،

بدین سان بشکند در من،

سکوت مرگبارم را...

هدیه عشق 38: سکوت-فریدون مشیری

thm — Sun, 20 Sep 2009 11:15:18 GMT

من سکوت خویش را گم کرده ام

لاجرم در این هیاهو گم شدم

من که خود افسانه می پرداختم

عاقبت افسانه مردم شدم

ای سکوت ای مادر فریاد ها

ساز جانم از تو پر آوازه بود

تا در آغوش تو در راهی داشتم

چون شراب کهنه شعرم تازه بود

در پناهت برگ و بار من شکفت

تو مرا بردی به شهر یاد ها

من ندیدم خوشتر از جادوی تو

ای سکوت ای مادر فریاد ها

گم شدم در این هیاهو گم شدم

تو کجایی تا بگیری داد من ؟

گر سکوت خویش را می داشتم

زندگی پر بود از فریاد من

هدیه عشق 37: بوسه

thm — Sun, 16 Aug 2009 23:34:18 GMT

بوسه یعنی وصل شیرین دو لب
بوسه یعنی خلسه در اعماق شب
بوسه یعنی مستی از مشروب عشق
بوسه یعنی آتش و گرمای تب
بوسه یعنی لذت از دلدادگی
لذت از شب، لذت از دیوانگی
بوسه یعنی حس طعم خوب عشق
طعم شیرینی به رنگ سادگی
بوسه آغازی برای ما شدن
لحظه ای با دلبری تنها شدن
بوسه سر فصل کتاب عاشقی
بوسه رمز وارد دل ها شدن
بوسه آتش میزند بر جسم و جان
بوسه یعنی عشق من، با من بمان
شرم در دلدادگی بی معنی است
بوسه بر میدارد این شرم از میان
طعم شیرین عسل از بوسه است
پاسخ هر بوسه ای یک بوسه است
بهترین هدیه پس از یک انتظار
بشنوید از من فقط یک بوسه است
بوسه را تکرار میباید نمود
بوسه یعنی عشق و آواز و سرود
بوسه یعنی وصل جانها از دو لب
بوسه یعنی پر زدن، یعنی صعود

هدیه عشق 36: خاقانی

thm — Thu, 09 Jul 2009 22:55:18 GMT

کار عشق از وصل و هجران درگذشت

درد ما از دست درمان درگذشت

کار، صعب آمد به همت برفزود

گوی، تیز آمد ز چوگان درگذشت

در زمانه کار کار عشق توست

از سر این کار نتوان درگذشت

کی رسم در تو که رخش وصل تو

از زمانه بیست میدان درگذشت

فتنه‌ی عشق تو پردازد جهان

خاصه می‌داند که سلطان درگذشت

جوی خون دامان خاقانی گرفت

دامنش چه، کز گریبان درگذشت

هدیه عشق 35: برگرفته ازوب سایت شعرتنهایی

thm — Sun, 21 Jun 2009 20:03:18 GMT

بگو با من چرا تا کی نمی بینم تو را ای ماه

بگو تا کی اسیرم من اسیر درد ورنج و آه

نمی دانم چه خواهد شدحدیث عشق و دل دادن

چه پایان دارد این قصه نبرد غصه ها با من

به پاهایم توانی نیست شدم خسته ازاین تکرار

از این دور تسلسل ها میان گنبد دوار

درونم شعله ای سرکش برونم رو به خاموشی

به قلبم خاطراتی تلخ پر از حس فراموشی

زمن پرسند بهر چه چنین بی تاب و حیرانی

بیا ای آسمان بشنو دلیل این پریشانی

که اکنون مدتی باشد ندیدم دلبر خود را

ندیدم روی خندانش و آن چشمان زیبا را

هدیه عشق 34: امام خميني(ره)

thm — Fri, 20 Mar 2009 14:25:18 GMT

باد نوروز وزيده است به كوه و صحرا

جامه عيد بپوشند، چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست

نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما

صوفى و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مى گير ز مطرب، كه روى سوى صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

من سرمست زميخانه كنم رو به خدا

عيد نوروز مبارك به غنى و درويش

يار دلدار! زبتخانه درى رابگشا

گرمرا ره به در پير خرابات دهى

به سروجان به سويش راه نوردم نه به پا

سال ها در صف ارباب عمائم بودم

تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا

هدیه عشق 33: میرزا حبیب قاآنی شیرازی

thm — Mon, 16 Feb 2009 09:19:18 GMT

بارد چه؟ خون! که؟ دیده، چه سان؟ روز و شب! چرا
از غم، کدام غم؟ غم سلطان کربلا
نامش چه بد؟ حسین! ز نسل که؟ از على
مامش که بود؟ فاطمه! جدش که؟ مصطفى‏
چون شد؟ شهید شد! به کجا؟ دشت ماریه
کى؟ عاشر محرم! پنهان؟ نه، بر ملا
شب کشته شد؟ نه، روز، چه هنگام؟ وقت ظهر
شد از گلو بریده سرش؟ نى، نى، از قفا
سیراب کشته شد؟ نه! کسى آبش نداد؟ داد
که؟ شمر، از چه چشمه! از سر چشمه فنا
مظلوم شد شهید؟ بلى! جرم داشت؟ نه
کارش چه بد؟ هدایت! یارش که بد؟ خدا
این ظلم را که کرد؟ یزید! این یزید کیست
ز اولاد هند، از چه کس؟ از نطفه زنا
خود کرد این عمل؟ نه، فرستاد نامه‏اى
نزد که؟ نزد زاده مرجانه دغا
ابن زیاد، زاده مرجانه بد؟ نعم
از گفته یزید تخلف نمود؟ لا
این نابکار کشت‏ حسین را به دست‏خویش
نه، او روانه کرد سپه سوى کربلا
میر سپه که بد؟ عمر سعد! او برید
حلق عزیز فاطمه؟ نه، شمر بى‏حیا
خنجر برید حنجر او را نکرد شرم؟
کرد، از چه پس برید؟ نپذیرفت از او قضا
بهر چه؟ بهر آنکه شود خلق را شفیع
شرط شفاعتش چه بود؟ نوحه و بکا
کس کشته شد هم از پسرانش؟ بلى، دو تن
دیگر که؟ نه برادر!دیگر که؟ اقربا
دیگر پسر نداشت؟ چرا داشت، آن که بود
سجاد! چون بد او؟ به غم و رنج، مبتلا
ماند او به کربلاى پدر؟ نى، به شام رفت
با عز و احتشام؟ نه، با ذلت و عنا!
تنها؟ نه با زنان حرم، نامشان چه بود
زینب، سکینه، فاطمه، کلثوم بینوا
بر تن لباس داشت؟ بلى، گرد روزگار
بر سر عمامه داشت؟ بلى، چوب اشقیا
بیمار بد؟ بلى! چه دوا داشت؟ اشک چشم
بعد از دوا غذاش چه بد؟ خون دل غذا
کس بود همدمش؟ بلى اطفال بى‏پدر
دیگر که بود؟تب، که نمى‏گشت از او جدا
از زینت زنان چه به جا مانده بد؟ دو چیز
طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا
گبر این ستم کند؟ نه! یهود و مجوس؟ نه
هندو؟ نه! بت پرست؟ نه! فریاد از این جفا
«قاآنى‏» است قایل این شعرها؟ب لى
خواهد چه؟ رحمت.از که؟ ز حق! کى؟صف جزا

چشمه ي عشق

thm — Wed, 17 Dec 2008 17:52:18 GMT

اينك محمّد(ص)آن خاتم النّبي ،

دربازگشت ازسفركوي دوست ،

مسرورگشته ازرسالت انجام گشته اش !

انوارعشق فكنده ست به جانش شراره ها ،

تاكهكشان عشق رابه پايان رسانده است !

درياي بي كرانه ي عشق درتلاطم است ،

آري افق درانتظار حادثه اي ديگراست !

دردشت باوسعت غدير ،

در ژرفاي شراره ي سوزان مهر ،

ده ها هزار زائر برگشته ازخانه ي خدا ،

باقلبي مملو ازمحبّت و صفا ستاده است !

دراوج گرمي اين كاروان رسته از نفاق ،

باران عشق جاودانه ي هستي رسيد !

ازسوي حضرت حق آمد اين ندا :

ياايّهاالرّسول ...

آيات عشق راچه زيبا بيان كرده اي به خلق ،

امّااساس استوار رسالت تمام نيست !

اي بنده وفرمانبرم اي رسول ،

ابلاغ كن پيام مارابه خلق ،

تعيين كن رهبر امّت پس ازخودت ؛

ركن عظيم مذهب عشاق امامت است !

اينك به احمد(ص)آن خاتم النّبي ،

درساحل بي كرانه ي درياي عشق ،

دراوّلين مجال پس ازآن سفر،

فرمان رسيده كه رساند به گوش خلق ،

والاترين نكته زاكمال دين !

درآن فضاي روحاني غدير،

احمد(ص)زجهازشتران منبري بساخت ،

عشاق زرايحه ي احمدي مست مست ،

درحيرتند كه فرمان حق چه بوده است !

خورشيد به مسند منبر نشست !

حالا همه منتظرنطق احمدند ؛

آن گاه رسول ،

بانام دوست ،

دادبه گفتارخود جلا ،

دست علي(ع) شجاع ترين فردمسلمين ،

بگرفت و به بالاي سررساند ،

باآن شميم قدسي آن باغبان عشق ،

گل واژه ي " من كنت مولاه " به لبش نشست !

فرمودكه بعد ازنبي :

اين رهبرشماست !

اين رهبري است كه فقط مظهرخداست !

اين رهبري است كه سرچشمه فضيلت است !

اين گونه گلبن پاك ولايت شكفته شد ،

تاهركه بود ،

اين چشمه ي زلال معرفت را شناخت !

الحق كه شايسته تر از او كسي نبود ،

زيرا كه دامان كهنسال قرن ها ،

هرگز چنين نشان عدالت نزاده است !

اينك غدير :

اين چشمه جوشان عشق ،

يادآور آن روزباشكوه ست !

اينك غدير :

درگوش ما ،

تكرار مي كند :

درس عشق را !

...

پايان اين چكامه نشان از بضاعت " تنها " ست ،

اي عاشقان :

اين چشمه تا ابدجاري است ! .

تنها - 10/ 09/1387

هدیه عشق 32: پیمان شکن-مهدی سهیلی

thm — Thu, 20 Nov 2008 19:02:18 GMT

نشد شب که چشمم به فردا نبود
چه فردای دوری که پیدا نبود
ندیدم شبی را که جانم نسوخت
دمی خاطر من شکیبا نبود
چه شبهای تاریک چشمم نخفت
که ناهید مرد و ثریا نبود
کدامین شب از عشق بر من گذشت
که گرینده چشمم و دریا نبود
کدامین شب آمد که با یاد او
لبانم به ذکر خدایا نبود
دل خود سپردم به دیوانه یی
که در لفظ او نور معنا نبود
همی گفت فردا براید به کام
ز مکرش مرا صبح فردا نبود
ندانستم آن دیوخوی پلید
به عهدی که می بست پایا نبود
بسی گفته بودند کو بی وفاست
مرا این گفته بر من گوارا نبود
ز خوشباوری ها مرا در خیال
چو او نازنینی به دنیا نبود
عیان شد که آن پست پیمان شکن
به فطرت چو دیدار زیبا نبود
به عهدش نپایید و پیمان شکست
فریبنده بود و فریبا نبود
گمان برده بودم پری زاده است
چو دیدم ز خیل پری ها نبود
دریغا که رسوا شد آن بدسرشت
همی گویم ای کاش رسوا نبود
شگفتا پس از سال ها فاش شد