عاشقانه

بذار اون يکي هم باز بشه

هدیه عشق 35: برگرفته ازوب سایت شعرتنهایی

بگو با من چرا تا کی نمی بینم تو را ای ماه

بگو تا کی اسیرم من اسیر درد ورنج و آه

نمی دانم چه خواهد شدحدیث عشق و دل دادن

چه پایان دارد این قصه نبرد غصه ها با من

به پاهایم توانی نیست شدم خسته ازاین تکرار

از این دور تسلسل ها میان گنبد دوار

درونم شعله ای سرکش برونم رو به خاموشی

به قلبم خاطراتی تلخ پر از حس فراموشی

زمن پرسند بهر چه چنین بی تاب و حیرانی

بیا ای آسمان بشنو دلیل این پریشانی

که اکنون مدتی باشد ندیدم دلبر خود را

ندیدم روی خندانش و آن چشمان زیبا را

نوشته شده توسط تنها تاريخ یکشنبه 31 خرداد1388 و ساعت 23:34 |+|

هدیه عشق 34: امام خميني(ره)

باد نوروز وزيده است به كوه و صحرا

جامه عيد بپوشند، چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست

نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما

صوفى و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مى گير ز مطرب، كه روى سوى صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

من سرمست زميخانه كنم رو به خدا

عيد نوروز مبارك به غنى و درويش

يار دلدار! زبتخانه درى رابگشا

گرمرا ره به در پير خرابات دهى

به سروجان به سويش راه نوردم نه به پا

سال ها در صف ارباب عمائم بودم

تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا

نوشته شده توسط تنها تاريخ جمعه 30 اسفند1387 و ساعت 17:56 |+|

هدیه عشق 33: میرزا حبیب قاآنی شیرازی

بارد چه؟ خون! که؟ دیده، چه سان؟ روز و شب! چرا
از غم، کدام غم؟ غم سلطان کربلا
نامش چه بد؟ حسین! ز نسل که؟ از على
مامش که بود؟ فاطمه! جدش که؟ مصطفى‏
چون شد؟ شهید شد! به کجا؟ دشت ماریه
کى؟ عاشر محرم! پنهان؟ نه، بر ملا
شب کشته شد؟ نه، روز، چه هنگام؟ وقت ظهر
شد از گلو بریده سرش؟ نى، نى، از قفا
سیراب کشته شد؟ نه! کسى آبش نداد؟ داد
که؟ شمر، از چه چشمه! از سر چشمه فنا
مظلوم شد شهید؟ بلى! جرم داشت؟ نه
کارش چه بد؟ هدایت! یارش که بد؟ خدا
این ظلم را که کرد؟ یزید! این یزید کیست
ز اولاد هند، از چه کس؟ از نطفه زنا
خود کرد این عمل؟ نه، فرستاد نامه‏اى
نزد که؟ نزد زاده مرجانه دغا
ابن زیاد، زاده مرجانه بد؟ نعم
از گفته یزید تخلف نمود؟ لا
این نابکار کشت‏ حسین را به دست‏خویش
نه، او روانه کرد سپه سوى کربلا
میر سپه که بد؟ عمر سعد! او برید
حلق عزیز فاطمه؟ نه، شمر بى‏حیا
خنجر برید حنجر او را نکرد شرم؟
کرد، از چه پس برید؟ نپذیرفت از او قضا
بهر چه؟ بهر آنکه شود خلق را شفیع
شرط شفاعتش چه بود؟ نوحه و بکا
کس کشته شد هم از پسرانش؟ بلى، دو تن
دیگر که؟ نه برادر!دیگر که؟ اقربا
دیگر پسر نداشت؟ چرا داشت، آن که بود
سجاد! چون بد او؟ به غم و رنج، مبتلا
ماند او به کربلاى پدر؟ نى، به شام رفت
با عز و احتشام؟ نه، با ذلت و عنا!
تنها؟ نه با زنان حرم، نامشان چه بود
زینب، سکینه، فاطمه، کلثوم بینوا
بر تن لباس داشت؟ بلى، گرد روزگار
بر سر عمامه داشت؟ بلى، چوب اشقیا
بیمار بد؟ بلى! چه دوا داشت؟ اشک چشم
بعد از دوا غذاش چه بد؟ خون دل غذا
کس بود همدمش؟ بلى اطفال بى‏پدر
دیگر که بود؟تب، که نمى‏گشت از او جدا
از زینت زنان چه به جا مانده بد؟ دو چیز
طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا
گبر این ستم کند؟ نه! یهود و مجوس؟ نه
هندو؟ نه! بت پرست؟ نه! فریاد از این جفا
«قاآنى‏» است قایل این شعرها؟ب لى
خواهد چه؟ رحمت.از که؟ ز حق! کى؟صف جزا